Waarom zichtbaar worden begint met voelen wat er in jou gebeurt
Blog
6 min leestijd
Veel vrouwen proberen hun leiderschap te versterken via het denken. Ze zoeken meer inzicht, een betere strategie, heldere doelen en een stevigere manier van communiceren, en dat is allemaal waardevol. Toch zit de plek waar vrouwen zichzelf verliezen meestal ergens anders, namelijk in het lichaam. Je merkt het aan de spanning die opkomt wanneer je zichtbaar wordt, aan de woorden die je inslikt en de boosheid die je wegduwt, aan je adem die stokt als je bij je grens komt en aan het ja dat je zegt terwijl je hele lijf nee voelt. Vrouwelijk leiderschap vraagt daarom naast reflectie ook dat je leert luisteren naar wat je lichaam al weet.
Je kunt precies weten dat je je grens mag aangeven en de theorie kennen over zichtbaarheid, assertiviteit en de balans tussen feminiene en masculiene kwaliteiten, en toch zit je in dat overleg en hoor je jezelf instemmen terwijl je lichaam nee zegt. Of je merkt dat je je adem inhoudt als iemand je tegenspreekt, dat je sneller gaat praten zodra je spanning voelt en dat je je stem verzacht terwijl je eigenlijk iets stevigs te zeggen hebt. Vaak voel je pas achteraf wat je op het moment zelf niet kon uitspreken.
Dat komt doordat het lichaam zijn eigen geheugen heeft. Het onthoudt waar je je ooit moest aanpassen, waar je leerde om voorzichtig te zijn en waar het veiliger voelde om weinig ruimte in te nemen. Daardoor kun je iets met je hoofd allang begrijpen, terwijl je lijf nog reageert alsof de situatie spannend of onveilig is. Inzicht blijft belangrijk, maar het brengt dit op zichzelf lang niet altijd in beweging.
Leiderschap dat voelt als jezelf begint daarom bij een eenvoudige vraag: ben ik hier aanwezig? Voel ik mijn voeten op de grond en adem ik nog? Kan ik mijn lichaam blijven voelen terwijl ik spreek, luister of begrens, en kan ik bij mezelf blijven wanneer een ander iets van mij vindt?
Dat klinkt eenvoudig, en toch is het wezenlijk, zeker in werkomgevingen waar veel nadruk ligt op presteren, snelheid, overtuigingskracht en resultaat. Veel vrouwen leren daar om scherp te denken, goed aan te voelen wat nodig is en zich professioneel te gedragen, en raken ondertussen het contact kwijt met hun eigen lichaam, hun grens en hun innerlijke weten. Wanneer je je lichaam weer als fundament gaat ervaren, komt daar beweging in. Je neemt ruimte in zonder jezelf te forceren en je spreekt vanuit een kracht die zacht kan blijven. Je voelt eerder wanneer je over je grens gaat, waardoor je minder hoeft te compenseren, te bewijzen of uit te leggen.
Belichaming wordt vaak verward met ontspanning, lichaamsbeweging of goed in je vel zitten, maar het is specifieker dan dat. Het is het vermogen om aanwezig te blijven in je lichaam terwijl je in contact staat met de wereld om je heen. Je blijft gegrond in jezelf terwijl je deelneemt, in plaats van te vertrekken naar je hoofd, te verdwijnen in wat de ander nodig heeft of je aan te passen voordat je hebt gevoeld wat voor jou klopt.
Voor veel vrouwen is dat onbekend terrein, omdat ze al vroeg hebben geleerd om zich af te stemmen op hun omgeving: op wat er verwacht werd, op wat veilig was en op wat anderen nodig hadden. Het lichaam leert dan om zich kleiner te maken, spanning in te houden, signalen te dempen en vooral door te gaan. Dat was ooit een intelligente aanpassing en heeft niets met zwakte te maken. Alleen gaat diezelfde aanpassing later tegen je werken, juist wanneer je verlangt naar meer ruimte, zichtbaarheid, leiderschap en eigenheid.
Belichaming betekent dat je die beweging stap voor stap leert omkeren. Je leert voelen wat er in je lichaam gebeurt wanneer je iets spannends tegemoet gaat, waar je adem stopt, waar je je vastzet en waar je lichaam al nee zegt voordat je hoofd er een verklaring voor heeft. Van daaruit ontstaat ruimte, en die ruimte wordt groter naarmate je aanwezig zijn blijft beoefenen.
Veel gesprekken over vrouwelijk leiderschap blijven hangen in de vraag hoe vrouwen zich strategischer zichtbaar kunnen maken, hoe ze beter leren communiceren, steviger overkomen of duidelijker hun plek innemen. Dat kan helpend zijn, maar daaronder ligt een vraag die meer in beweging zet: wat gebeurt er in jou op het moment dat je zichtbaar wordt? Wat voel je als je ruimte inneemt, wat gebeurt er in je lijf als je een keer niet meebeweegt en wat roept het op wanneer je je grens aangeeft, je verlangen uitspreekt of niet langer beschikbaar bent voor wat niet klopt?
Feminiene kracht wordt vaak gelijkgesteld aan zachtheid, verbinding en ontvankelijkheid, terwijl ze ook heel precies is. Ze voelt wat waar is en merkt op waar iets niet klopt. Ze weet wanneer er te veel wordt gedragen, wanneer er iets wordt ingeslikt en wanneer de verbinding ten koste gaat van jezelf. Die kracht komt tot leven door beoefening: door te vertragen, je lichaam bewust te voelen en ruimte te maken voor wat je gewend bent over te slaan. Een model of een nieuwe vaardigheid alleen is daarvoor te weinig.
Zichtbaarheid gaat over meer dan jezelf laten zien. De vraag is ook of je zichtbaar kunt zijn terwijl je bij jezelf blijft. Veel vrouwen hebben geleerd om zichtbaar te zijn op een aangepaste manier: vriendelijk en bekwaam genoeg, en vooral niet te scherp, te emotioneel, te aanwezig of te veel. Wie zichzelf voortdurend bijstuurt voordat ze iets zegt, merkt dat zichtbaar zijn vermoeiend wordt. Je bent er dan wel, maar je bent niet helemaal vrij.
Vrouwelijk leiderschap vraagt dat je jezelf in je geheel meeneemt: je lichaam, je stem, je intuïtie, je grenzen, je gevoeligheid en je helderheid. Zo ontstaat een leiderschap dat steviger en echter is, omdat je er zelf in aanwezig bent.
Belichaming vraagt om vertragen en om spanning te voelen in plaats van haar weg te werken. Je onderzoekt wat er in je lichaam gebeurt wanneer iemand ruimte van je inneemt, wanneer je iets moeilijks moet zeggen of wanneer je merkt dat je weer te snel ja zegt. Het vraagt ook om eerlijkheid over waar je jezelf inhoudt, waar je jezelf kleiner maakt en waar je bang bent de verbinding te verliezen als je werkelijk zegt wat je voelt of weet.
Dat gaat met vallen en opstaan, en het beklijft omdat je er een manier van zijn mee terugvindt die al van jou was. Je hoeft er niemand anders voor te worden; je leert vooral om minder vaak bij jezelf weg te gaan.
Je hoeft niet altijd zichtbaar, krachtig of uitgesproken te zijn om tot je recht te komen in je werk. Het begint wanneer je ophoudt voortdurend buiten jezelf te bewegen om passend te zijn. Je leert voelen waar jouw plek is, wat jij ziet en weet, waar jouw grens ligt en wat jouw bijdrage is, en je hoeft je steeds minder te verontschuldigen voor je gevoeligheid, je intuïtie, je helderheid of je verlangen naar verbinding. Daar begint vrouwelijk leiderschap: op het moment waarop je bij jezelf blijft, ook als het spannend wordt.
In de driedaagse Vrouwelijke Kracht werken we op een concrete, lichamelijke manier met deze thema's. Naast het gesprek over vrouwelijk leiderschap ga je vooral voelen, bewegen, vertragen, ruimte innemen en oefenen met aanwezig blijven. Je onderzoekt waar je spanning vasthoudt, waar je jezelf inhoudt en wat er vrijkomt wanneer je lichaam weer mee mag doen. Je oefent met spreken vanuit je midden, met het voelen van je grenzen en met zachtheid en stevigheid in dezelfde beweging.
De driedaagse is er voor vrouwen die voelen dat aanpassen te klein is geworden en die opnieuw willen ervaren hoe het is om aanwezig te zijn met hun kracht, hun zachtheid, hun lichaam en hun stem.
Meer over Vrouwelijke Kracht - persoonlijk leiderschap voor vrouwen
Verdiepingsdagen
Ontdek de invloed van je vrouwenlijn op jouw leven.
Retraites
Voor vrouwen die klaar zijn om te leven vanuit wie ze werkelijk zijn
Retraites
Acht hele dagen met en voor jezelf. In Spanje. Zonder onderbrekingen. Tijdens deze dagen kun je tot rust komen, verstillen en ontdekken wat jij ten diepste verlangt. Want misschien gaat doorgaans jouw aandacht veel naar buiten? Naar je kinderen, je par...