Over daadkracht en ontvankelijkheid, richting en afstemming, zachtheid en stevigheid
Blog
6 min leestijd
In dit blog gebruik ik de woorden masculien en feminien niet als labels voor mannen en vrouwen, maar als taal voor kwaliteiten die in ieder mens aanwezig zijn. Het gaat dus niet over hoe een man of vrouw hoort te zijn, maar over de innerlijke balans tussen richting en ontvankelijkheid, daadkracht en vertraging, grenzen en verbinding.
Masculiene kwaliteiten helpen ons richting geven, besluiten nemen, handelen, begrenzen en vorm creëren. Feminiene kwaliteiten helpen ons luisteren, ontvangen, verbinden, vertragen, aanvoelen en afstemmen op het grotere geheel.
We hebben beide nodig.
Wanneer het masculiene losraakt van het feminiene, kan er hardheid ontstaan. Dan wordt richting controle, daadkracht druk, resultaat dwang en autonomie afgescheidenheid. Wanneer het feminiene losraakt van het masculiene, kan het juist diffuus worden. Dan is er veel gevoel, afstemming en verlangen, maar ontbreekt soms de vorm, grens of daadkracht om iets werkelijk neer te zetten.
Balans gaat dus niet over kiezen tussen het een of het ander. Het gaat over de samenwerking tussen beide.
Ieder mens heeft een eigen verhouding tussen masculiene en feminiene kwaliteiten. Die verhouding wordt gevormd door karakter, opvoeding, familiesysteem, cultuur, werkcontext en levenservaring.
Misschien heb je sterk geleerd om door te zetten, te analyseren, verantwoordelijkheid te nemen en te handelen. Misschien ben je juist goed geworden in aanvoelen, verbinden, zorgen voor het geheel en afstemmen op wat er nodig is. Vaak ontwikkelen we de kwaliteiten die in onze omgeving het meest gewaardeerd of nodig waren.
Daar is op zichzelf niets mis mee. Het heeft je waarschijnlijk ook veel gebracht.
Maar als één kant te lang de leiding krijgt, raak je uit balans. Dan leef je niet meer vanuit afstemming, maar vanuit een patroon. Je blijft bijvoorbeeld doorgaan terwijl je lichaam al lang signalen geeft. Of je voelt heel goed wat er speelt, maar komt niet tot een heldere keuze. Je draagt te veel. Of je duwt te hard. Je past je aan. Of je probeert alles onder controle te houden.
De vraag is dus niet of je masculien of feminien bent. De vraag is: welke kwaliteiten zijn in jou sterk ontwikkeld, en welke zijn onderweg minder ruimte gaan krijgen?
In veel organisaties en systemen is lange tijd vooral waarde gehecht aan snelheid, resultaat, groei, controle, analyse en zichtbaar handelen. Dat zijn waardevolle kwaliteiten. Zonder richting, structuur en daadkracht blijft veel hangen in goede bedoelingen.
Maar wanneer deze kwaliteiten de enige norm worden, raakt er iets uit balans. Dan wordt vertraging al snel gezien als gebrek aan tempo. Twijfel als zwakte. Intuïtie als vaag. Zorg voor het geheel als vanzelfsprekend. En luisteren als iets zachts, terwijl het in werkelijkheid veel scherpte vraagt.
Die disbalans zie je niet alleen in organisaties, maar ook in mensen zelf. Je blijft rennen, plannen, zorgen, presteren en oplossen. Je weet wat er van je verwacht wordt en je doet wat nodig is. Aan de buitenkant functioneer je goed, maar vanbinnen raak je vermoeid, leeg of verwijderd van jezelf.
Andersom kan ook. Wanneer het feminiene veel ruimte krijgt zonder bedding van het masculiene, voel je misschien veel, stem je sterk af en verlang je naar verbinding, maar vind je het moeilijk om richting te geven, grenzen te stellen of iets concreet vorm te geven. Dan blijft er veel in je binnenwereld bewegen, maar krijgt het geen heldere plek in je handelen.
Beide bewegingen vragen niet om oordeel, maar om bewustzijn.
Balans betekent niet dat masculiene en feminiene kwaliteiten altijd precies evenveel aanwezig zijn. Het leven vraagt op verschillende momenten iets anders. Soms is richting nodig. Soms vertraging. Soms daadkracht. Soms ontvangen. Soms een helder nee. Soms een open hart.
De kunst is om te voelen welke kwaliteit werkelijk nodig is.
Een helder besluit kan heel liefdevol zijn. Een grens kan verbinding beschermen. Vertragen kan krachtiger zijn dan versnellen. En ontvangen kan meer moed vragen dan doorgaan.
Wanneer masculien en feminien samenwerken, ontstaat er innerlijke stevigheid. Dan kun je handelen zonder jezelf te verharden. Voelen zonder erin te verdwijnen. Grenzen stellen zonder je hart te sluiten. Richting geven zonder controle te forceren. En verbinden zonder jezelf kwijt te raken.
Dat is de balans waar het om gaat. Niet als ideaalbeeld, maar als beoefening in het dagelijks leven.
De verhouding tussen masculiene en feminiene kwaliteiten in jou is niet alleen persoonlijk. Ze is ook gevormd door wat je hebt gezien, geleerd en overgenomen.
Welke boodschappen kreeg jij mee over vrouw-zijn en man-zijn? Van je moeder, je vader, je familie, je school, je omgeving? Welke kwaliteiten werden gewaardeerd? Welke werden afgekeurd, bespot of minder serieus genomen?
Misschien leerde je dat sterk zijn betekende dat je niet te veel moest voelen. Misschien leerde je dat lief zijn betekende dat je jezelf moest aanpassen. Misschien werd daadkracht beloond, maar kwetsbaarheid niet. Of misschien werd verbinding gewaardeerd, maar je eigen richting minder.
Ook in werkcontexten zijn er vaak ongeschreven regels. Waarmee oogst je waardering? Wat wordt gezien als professioneel? Waar krijg je erkenning voor? En welke kwaliteiten blijven vanzelfsprekend, onzichtbaar of ondergewaardeerd?
Het is waardevol om dat te onderzoeken. Niet om iets of iemand de schuld te geven, maar om te zien welke bewegingen je hebt overgenomen. Welke kant heb jij sterk ontwikkeld? Welke kant ben je gaan onderdrukken? En wat vraagt nu om meer ruimte?
Sta eens stil bij de volgende vragen.
Welke kwaliteiten helpen jou om richting te geven, keuzes te maken, grenzen te stellen en iets concreet vorm te geven?
Welke kwaliteiten helpen jou om te luisteren, te vertragen, te ontvangen, te verbinden en aan te voelen wat er onder de oppervlakte speelt?
Welke kwaliteiten zet je vaak in omdat ze van je verwacht worden?
Welke kwaliteiten houd je juist in, omdat ze spannend zijn of minder gewaardeerd lijken?
Waar ben je goed in geworden, maar word je niet meer door gevoed?
Waar verlang je naar, maar geef je nog weinig ruimte?
En misschien de belangrijkste vraag: welke kwaliteit vraagt nu om jouw aandacht, zodat er meer balans kan ontstaan?
Je hoeft niets op te lossen of te fixen. Begin met waarnemen. Vaak wordt er al iets zachter wanneer je ziet hoe je gevormd bent, wat je bent gaan dragen en wat opnieuw ruimte mag krijgen.
Het herstellen van balans tussen masculiene en feminiene kwaliteiten is geen mentale oefening alleen. Het vraagt dat je gaat merken hoe deze krachten in jou bewegen.
Waar voel je daadkracht? Waar voel je weerstand? Waar verzacht je te snel? Waar duw je door? Waar ontvang je te weinig? Waar verlies je richting? Waar wordt je grens helder? Waar mag je vertragen?
Juist in je lichaam wordt vaak zichtbaar wat je hoofd allang heeft begrepen, maar nog niet leeft.
Daarom gaat de beweging naar balans niet over beter worden, maar over vollediger aanwezig zijn. Met je helderheid én je zachtheid. Met je richting én je ontvankelijkheid. Met je daadkracht én je vermogen om te luisteren. Met je grenzen én je openheid.
Wanneer die kwaliteiten elkaar weer mogen vinden, ontstaat er een andere manier van leven en werken. Minder vanuit aanpassing of controle. Meer vanuit afstemming, stevigheid en innerlijke rust.
In de 3-daagse Vrouwelijke Kracht werken we met de balans tussen zachtheid en stevigheid, ontvangen en handelen, vertragen en richting geven. Niet als theorie, maar via reflectie, lichaamswerk, systemisch werk en oefening.
Je onderzoekt hoe masculiene en feminiene kwaliteiten in jou bewegen, waar je jezelf bent gaan aanpassen en wat er opnieuw ruimte mag krijgen. Zodat je niet harder hoeft te worden en ook niet zachter, maar meer aanwezig met alles wat je in je draagt.
Meer over Vrouwelijke Kracht - Persoonlijk Leiderschap voor vrouwen
Retraites
Voor vrouwen die klaar zijn om te leven vanuit wie ze werkelijk zijn
Retraites
Acht hele dagen met en voor jezelf. In Spanje. Zonder onderbrekingen. Tijdens deze dagen kun je tot rust komen, verstillen en ontdekken wat jij ten diepste verlangt. Want misschien gaat doorgaans jouw aandacht veel naar buiten? Naar je kinderen, je par...