Wat er schuurt leert je iets: over wrijving, patronen en persoonlijk leiderschap

Eerlijk gezegd hou ik er niet van. Dat geschuur. Het voelt oncomfortabel, het houdt me bezig, en een enkele keer slaap ik er wat minder goed van.

En toch is het een van de dingen die ik het meest waardeer in mijn werk en in mijn leven.

Want waar het schuurt, is iets levend.

Schuren tussen mij en een ander

Soms zit het hem in een relatie of samenwerking. Een collega waarbij ik steeds merk dat ik de gaten dichtloop. Een opmerking die me meer raakt dan ik zou verwachten. Een patroon in contact met iemand dat zich blijft herhalen, hoeveel goede wil er ook is.

Op zulke momenten is de verleiding groot om het bij de ander te leggen. Of om het weg te relativeren. Of gewoon door te gaan.

Maar als ik blijf kijken, als ik er werkelijk bij stil sta, zie ik bijna altijd iets van mezelf. Iets wat ik nog niet zo goed kan. Iets wat vraagt om aandacht.

Schuren in mezelf

Soms schuurt het ook zonder dat er een ander aan te pas komt. Ik sta op een kruispunt. Een keuze die me niet loslaat. Een boek, een gesprek, een moment van stilte waarin er iets valt. Hoe harder het kwartje valt, hoe harder het kan schuren.

Ik ben er inmiddels dankbaar voor. Niet in het moment zelf, maar achteraf. Het geschuur heeft me meer geleerd dan alle momenten waarop alles soepel liep.

Schuren in teams en organisaties

In mijn werk met teams zie ik hetzelfde. De spanning die niet wordt uitgesproken. Het patroon dat zich blijft herhalen, wat er ook verandert. De samenwerking die stroever loopt dan iedereen wil, maar waarover niemand het echt heeft.

Daar ligt potentie. Onbenut, zolang we blijven doen wat we altijd deden. Maar zodra we het durven benoemen, durven aankijken, kan er iets bewegen.

Dat is spannend. En het is precies waar het interessant wordt.

Dus: durf jij te schuren?

Durf je stil te staan bij wat er in jou schuurt? Of stap je erover heen? Relativeer je het weg, of organiseer je zoveel drukte om jezelf heen dat je er simpelweg niet aan toekomt?

Het geschuur aankijken vraagt moed. Maar het is vaak het begin van iets wat er al een tijdje wacht. Een volgende stap. Meer helderheid. Meer vrijheid.

Soms is dat het moment om een training te volgen, een retraite te overwegen, of een coachingstraject op te starten. Niet omdat je iets moet oplossen, maar omdat je klaar bent om te kijken wat er echt speelt.

Wees alert op waar het schuurt. In jou, tussen jou en de ander, in jouw team. Want daar is iets levend. En daar is beweging mogelijk.

'' Waar het schuurt wordt het interessant. In je werk of je privéleven, in je team of individueel: waar het schuurt is groei mogelijk. ''

Herken je het schuren in jezelf? Bij voor jezelf vind je de programma's waar je daar echt mee aan de slag gaat. Herken je het in je team? Dan is teamcoaching misschien de volgende stap.